Wel gaan, niet gaan of toch maar wel gaan. Hoewel het voor mij eigenlijk veel te heet is ben ik toch gegaan, het klinkt bijna gek uit mijn mond maar ik begon het wandelen nu al te missen. En dus de trein en bus gepakt naar Oegstgeest, daar waar ik de vorige keer mijn etappe eindigde.
Het is wel meteen al een heel verschil qua droogte. In mijn beleving was het de vorige keer echt nog veel groener overal. Nu was er vooral veel geel te zien. Het eerste stuk liep via Corpus en het Bio Science Park naar de beschutting van de Leidse Hout. Grappig was dat je daar, ook al zit je midden in de randstad, de auto's niet hoort maar ik wel het hele stuk door het park vergezeld werd door de muziek van een of andere harmonie of blazerskapel. Niet dat het nou mijn favoriete muziek is maar eigenlijk vond ik het best leuk. Na de Leidse Hout een stukje door Oud Poelgeest gewandeld, langs het mooie kasteeltje dat daar staat.
Na Oud Poelgeest door de Heemtuin gewandeld. Voor het geval je met een hond wandelt, die mag daar niet naar binnen (staat niet in het boekje). Maar als je dan gewoon de weg volgt (en dus niet de heemtuin ingaat) kom je na verloop van tijd vanzelf ook weer langs waar de route de heemtuin verlaat. In de heemtuin was de droogte ook goed te zien, er bloeide wel vanalles maar aanzienlijk minder dan toen ik er eerder eens midden in de zomer was. Vervolgens een stuk door een Leidse woonwijk om via het Poortgebouw aan te komen bij het centraal station.
Ik had er toen zo'n 7 kilometer opzitten en vond dat eigenlijk te weinig. Dus even wat te eten gekocht op het station en even buiten op een bank in de schaduw zitten kijken of het logistiek handig was om nog een paar kilometer verder te lopen zonder dat ik dan uit zou komen op een plek zonder openbaar vervoer om terug naar huis te komen. Aangezien de volgende kilometers vooral door de stad Leiden gingen het er maar op gegokt en bedacht dat ik in het ergste geval het thuisfront nog kon bellen om me op te komen halen, ik was immers nog altijd niet heel ver van huis. Straks meer richting Duitsland zit manlief er vast niet op te wachten dat ik hem bel voor een "taxi".
Dus na even uitrusten de benenwagen weer in werking gezet
en het centrum van Leiden ingewandeld. Ik kom vaak in Leiden dus het waren voor mij vooral bekende straatjes maar het blijft genieten, Leiden is gewoon een geweldige mooie oude stad. Het was vooral druk op het water in Leiden, in alle grachtjes was een overvloed aan bootjes te zien.
Wat ik ook altijd leuk blijf vinden zijn de gedichten overal op de muren. Ooit heb ik zelfs een VVV wandeling gelopen langs allerlei van deze gedichten, echt de moeite waard! Via het Rapenburg langs het huis waar Koning Willem Alexander als student woonde en de Hortus Botanicus belandde ik bij de Pieterskerk.
Na een rondje om deze kerk via de drukke straten van het centrum (waar het èn koopzondag was èn één of andere antiek- of boekenmarkt leek te zijn) via wat rustigere en gelukkig ook wat schaduwrijkere grachtjes naar de andere kant van Leiden gewandeld. Ik kwam ook nog langs de Burcht en had zwaar de neiging daar op mijn favoriete terras neer te ploffen voor hun overheerlijke lemon meringue taart maar ik heb de verleiding weerstaan. Was ook eigenlijk bang dat ik daarna niet meer zo makkelijk overeind zou komen, ik begon mijn spieren wel te voelen. Vanaf de watertoren had ik het zwaar. De warmte begon me parten te spelen en mijn voeten waren er stiekem ook wel klaar mee maar ik heb volgehouden.
Wat me trouwens opviel was dat deze etappe een stuk beter bewegwijzerd was dan de eerste etappe. Met name in de parkjes vond ik dat erg fijn omdat het soms lastig is om te zien wat nou wel en niet als pad wordt gezien. Maar de vele paaltjes met hun rood witte blok maakte het vrij simpel om de goede route te vinden, al is het zonder het boekje echt beslist niet te doen. In de nieuwe wijk Roomburg kwam ik nog langs prachtige volkstuintjes. Het kan niet anders dan dat daar iemand elke dag trouw water komt geven, het zag er superfris uit en het was door de vele bloemen heel kleurrijk. Achteraf jammer dat ik daar geen foto heb gemaakt en even later wel van het hele gele, doodse grasveld met houten (Romeins aandoende) wachttorens. Het was er verlaten en ik vroeg me echt af wat nou de bedoeling van dit veld zo midden in een woonwijk was.
Ik belandde nog ergens midden in een feest bij een clubgebouw in de wijk Roomburg. Erg fijn want zij hadden èn een toilet waar ik even gebruik van mocht maken en een kraan met heerlijk koud water om mijn inmiddels lege flesje te vullen. De rest van Roomburg vond ik persoonlijk vooral lelijk en ik was dan ook blij dat ik al snel weer in het groen terecht kwam. Gelukkig was het inmiddels laat genoeg om geen last te hebben van de wielrenclub die in het groen een parcours heeft liggen en heb ik daar lekker gewandeld ondanks dat de vermoeidheid me echt parten speelde. Ik moet echt nog wel flink oefenen wil ik straks meerdaagse etappes kunnen lopen als ik met Sandra aan het Pieterpad begin!
Uiteindelijk kwam ik bij kilometer 24 uit en besloot ik daar mijn tocht voor vandaag te staken en ben ik vanaf de route de paar honderd meter naar station Leiden Lammenschans gelopen om daar de trein terug naar huis te nemen. De volgende etappe moet wachten tot het minder warm is. Ik ben goed bekend in het gebied wat ik dan moet overbruggen en dat is vooral veel weiland zonder beschutting, niet slim met deze temperaturen dus we wachten nog maar even.
"Sin, sin, sin...dex,sin"
"Links, links, links...rechts, links"
Een Romeinse centurio roept commando's naar zijn soldaten die op hun sandalen keurig in gelid marcheren. Ze zijn op weg naar hun castellum...
Treed in de voetsporen van de Romeinen en wandel langs replica's van wachttorens en forten langs de limes van Katwijk aan Zee naar Nijmegen.
Zo begint de info in het boekje van het LAW Romeinse Limespad. Vandaag liep ik de eerste tien kilometer, van Katwijk aan Zee tot de grens van Oegstgeest.
Nadat ik mijn auto in een nieuwbouwwijkje in Oegstgeest, naast de bushalte van lijn 37 naar Katwijk heb geparkeerd begon ik met een busritje tot het beginpunt van de Limes, op de buitensluis. Hier staat een informatiezuil en heb je mooi uitzicht over de plek waar de Rijn in zee uitmondt.
Ik hou zelf heel erg van de zee. Als kind woonde ik dicht bij de zee en kwam er heel vaak. Tegenwoordig woon ik wat verder van het strand en kom er vooral niet vaak genoeg. Best fijn dan ook om dit wandelavontuur aan zee te beginnen (en jammer dat dit ook gelijk de enige etappe aan zee is....misschien had ik toch beter voor de LAW langs de kust kunnen kiezen).
Via een wandelpad langs de boulevard belandde ik in het centrum van Katwijk aan Zee. Daar vielen me vooral de beelden van de vissen op. Ik ben hier toch best vaak geweest en vaak langsgelopen maar deze vissen had ik nog nooit gezien. Ik vind het in elk geval een mooi kunstwerk.
De wandeling ging verder door een mooi hofje achter de kerk en door de straatjes van Katwijk aan Zee. Sowieso gaat het grootste deel van deze etappe door bewoond gebied Van pittoreske oude straatjes met schattige kleine huisjes tot protserige nieuwbouw villa's langs de rivier. Als echt stadsmens vind ik dat niet vervelend maar ik kan me voorstellen dat wie van de rust en de natuur houdt deze route minder mooi zal vinden, het is af en toe best heel druk.
Na enige tijd verliet ik de bebouwde kom en belandde in de duinen. Grappig je zomaar van het ene moment op het andere dan in een heel andere sfeer belandt. Door de aanhoudende droogte was het er niet zo heel groen maar toch bloeide er gelukkig nog wel vanalles. De duinen weer uit ging het pad het eerste deel rondom een nieuwbouwwijk, over een schelpenpaadje wat duidelijk frequent werd gebruikt om hondjes uit te laten. Ik kwam aardige mensen en grappige honden tegen maar het rook er niet overal even aangenaam :-(
In Katwijk aan de Rijn, waar ik inmiddels was aanbeland begon ik trek te krijgen, gelukkig was er zo rond kilometer zes opeens een warme bakker langs de route waar ik een lekker kwarkbolletje kocht. Nog geen 50 meter later op de Turfmarkt was een leuk terrasje en ben ik even gaan zitten voor een koel drankje en dit was ook gelijk een goede plek voor een sanitaire stop. Ik had toen net een kwarkbolletje op dus verder niet zo heel veel trek maar je kunt op de Turfmarkt bij de Brasserie ook heerlijk lunchen of dineren. Het zag er goed uit in elk geval en het was een leuke tent met een aardig terrasje en vriendelijke personeel.
De Turfmarkt bood overigens nog meer leuks. Een beeld van schaatsers en toen ik de Turfmarkt afliep een leuk uitzicht over een watertje vanaf de brug.
Na het bruggetje liep de route nog een stukje langs het watertje van de foto waar ik me heb kunnen vergapen aan mooie huizen en tuinen aan de overzijde van het water. Daarna vond ik de route verder minder boeiend. Eerst een stuk langs een nieuwbouwwijk waar verder weinig te zien was, toen een stukje langs een landweg wat nog wel aardig was om vervolgens midden in een bouwput te belanden waar uiteraard ook weinig aan was tenzij het je hobby is om opstuivend zand te happen en vrachtwagens met bouwmateriaal te ontwijken :-).
In het boekje van de Limes route wordt aangegeven dat er in de toekomst een verandering in de route komt, via Valkenburg (ongeveer bij kilometer 8). Toen ik de route vandaag liep was het voetveer naar Valkenburg wel in de vaart, dat kwam ik tegen op een bord langs de weg. Ik heb echter de oorspronkelijke route gevolgd omdat ik twijfelde of ik dan verderop weer terug over het water kon komen. Dat bleek een goede keuze want de brug die me terug had moeten brengen over het water terug naar Oegstgeest (eh....was dat niet een boek van Jan Wolkers?), is nog in aanbouw. Jammer, want ik meen me te herinneren dat Valkenburg best aardig is. Gelukkig woon ik hier redelijk in de buurt, kan ik over een tijdje altijd nog dat stukje een keer lopen als de brug af is.
Aan het einde van mijn route, zo'n beetje rondom wegwijzer 12347 had ik mijn auto bij de bushalte staan, daar was het ingewikkeld om de route te volgen omdat er volop gebouwd wordt en er veel stukken weg afgesloten zijn. Ik vond gelukkig mijn auto uiteindelijk wel terug maar vraag me wel af hoe ik vanaf het punt dat ik stopte de volgende keer de route weer op kan pakken. Ik denk dat ik daar van tevoren eerst maar eens goed op google maps moet gaan kijken.
Eindconclusie van de eerste tien kilometer van de Limes route is voor mij dat het eerste stuk erg leuk en afwisselend was, het stuk vanaf Katwijk aan de Rijn tot Oegstgeest kenmerkte zich vooral door veel nieuwbouwhuizen en vond ik persoonlijk minder. Ik verheug me op de volgende etappe, die gaat door Leiden, een leuke stad met veel mooie plekjes.
Tips voor wandelaars voor kilometer 1 tot en met 10:
Er is veel horeca in Katwijk aan Zee, daarna kwam ik tot de Turfmarkt in Katwijk aan de Rijn niets meer tegen en na de Turfmarkt tot kilometer 10 ook niets meer. Verder is het handig om goed naar OV tijden te kijken als je ook besluit de eerste dag maar tien kilometer te rijden. De bus die mij van mijn auto naar het startpunt van de tocht bracht rijdt namelijk maar eens per uur. Hij stopt wel vlakbij de start van de wandelroute, dat vond ik dan wel weer heel prettig.
Ergens in het voorjaar was ik een lang weekend in België met een vriendin. We zien elkaar niet zo heel vaak omdat we zo'n 130 kilometer bij elkaar vandaag wonen. Maar tijdens het weekendje weg ontstond er een mooi plan om elkaar wat vaker te zien, we hebben besloten het Pieterpad te gaan gaan lopen. Voor wie het niet kent, het Pieterpad is een LAW (lange afstand wandeling) van Pieterburen in Groningen naar de Pietersberg in Zuid-Limburg.
Het plan was geboren en vanaf dat moment had ik ze opeens, de wandelkriebels.
Ik vind wandelen eigenlijk al heel lang heel leuk. Als kind had ik een wandelboekje waarin je wandeltochten die je had gelopen af kon laten stempelen. Met mijn zusje en mijn ouders heb ik heel wat kilometers afgelegd. Ook heb ik jarenlang meegelopen met de avondvierdaagse. Ik ben nooit iemand van de lange afstanden geweest, denk dat tien kilometer wel zo'n beetje de max was maar ik vond het wel altijd leuk.
De afgelopen paar jaar heb ik steeds minder gewandeld omdat ik veel last van met name mijn rechtervoet had. Omdat de klachten steeds erger werden ben ik in de zomer van 2017 geopereerd aan een fikse hallux valgus en in het najaar van 2017 is dezelfde voet voor de tweede keer geopereerd. Inmiddels zijn we heel wat maanden verder en loop ik weer steeds vaker en ook steeds langere stukjes. Ik ben nog in de fase dat ik soms nog twijfel aan mijn eigen kunnen maar ik weet zeker dat dat goed gaat komen. Stap voor stap voor stap stap ik de kilometers weg en ik heb er lol in. In dit blog zal ik verslag doen van in elk geval de inmiddels twee LAW's die ik ga lopen. En wie weet komen er nog wel andere leuke wandelingen tussendoor die ook de moeite waard zijn.
