Het Romeinse Limespad kilometer 10 tot 24

Wel gaan, niet gaan of toch maar wel gaan. Hoewel het voor mij eigenlijk veel te heet is ben ik toch gegaan, het klinkt bijna gek uit mijn mond maar ik begon het wandelen nu al te missen. En dus de trein en bus gepakt naar Oegstgeest, daar waar ik de vorige keer mijn etappe eindigde.

Het is wel meteen al een heel verschil qua droogte. In mijn beleving was het de vorige keer echt nog veel groener overal. Nu was er vooral veel geel te zien. Het eerste stuk liep via Corpus en het Bio Science Park naar de beschutting van de Leidse Hout. Grappig was dat je daar, ook al zit je midden in de randstad, de auto's niet hoort maar ik wel het hele stuk door het park vergezeld werd door de muziek van een of andere harmonie of blazerskapel. Niet dat het nou mijn favoriete muziek is maar eigenlijk vond ik het best leuk. Na de Leidse Hout een stukje door Oud Poelgeest gewandeld, langs het mooie kasteeltje dat daar staat.

Na Oud Poelgeest door de Heemtuin gewandeld. Voor het geval je met een hond wandelt, die mag daar niet naar binnen (staat niet in het boekje). Maar als je dan gewoon de weg volgt (en dus niet de heemtuin ingaat) kom je na verloop van tijd vanzelf ook weer langs waar de route de heemtuin verlaat. In de heemtuin was de droogte ook goed te zien, er bloeide wel vanalles maar aanzienlijk minder dan toen ik er eerder eens midden in de zomer was. Vervolgens een stuk door een Leidse woonwijk om via het Poortgebouw aan te komen bij het centraal station.
 
Ik had er toen zo'n 7 kilometer opzitten en vond dat eigenlijk te weinig. Dus even wat te eten gekocht op het station en even buiten op een bank in de schaduw zitten kijken of het logistiek handig was om nog een paar kilometer verder te lopen zonder dat ik dan uit zou komen op een plek zonder openbaar vervoer om terug naar huis te komen. Aangezien de volgende kilometers vooral door de stad Leiden gingen het er maar op gegokt en bedacht dat ik in het ergste geval het thuisfront nog kon bellen om me op te komen halen, ik was immers nog altijd niet heel ver van huis. Straks meer richting Duitsland zit manlief er vast niet op te wachten dat ik hem bel voor een "taxi". 
Dus na even uitrusten de benenwagen weer in werking gezet

en het centrum van Leiden ingewandeld. Ik kom vaak in Leiden dus het waren voor mij vooral bekende straatjes maar het blijft genieten, Leiden is gewoon een geweldige mooie oude stad. Het was vooral druk op het water in Leiden, in alle grachtjes was een overvloed aan bootjes te zien. 


 Wat ik ook altijd leuk blijf vinden zijn de gedichten overal op de muren. Ooit heb ik zelfs een VVV wandeling gelopen langs allerlei van deze gedichten, echt de moeite waard! Via het Rapenburg langs het huis waar Koning Willem Alexander als student woonde en de Hortus Botanicus belandde ik bij de Pieterskerk. 

 






 
Na een rondje om deze kerk via de drukke straten van het centrum (waar het èn koopzondag was èn één of andere antiek- of boekenmarkt leek te zijn) via wat rustigere en gelukkig ook wat schaduwrijkere grachtjes naar de andere kant van Leiden gewandeld. Ik kwam ook nog langs de Burcht en had zwaar de neiging daar op mijn favoriete terras neer te ploffen voor hun overheerlijke lemon meringue taart maar ik heb de verleiding weerstaan. Was ook eigenlijk bang dat ik daarna niet meer zo makkelijk overeind zou komen, ik begon mijn spieren wel te voelen. Vanaf de watertoren had ik het zwaar. De warmte begon me parten te spelen en mijn voeten waren er stiekem ook wel klaar mee maar ik heb volgehouden.

 
Wat me trouwens opviel was dat deze etappe een stuk beter bewegwijzerd was dan de eerste etappe. Met name in de parkjes vond ik dat erg fijn omdat het soms lastig is om te zien wat nou wel en niet als pad wordt gezien. Maar de vele paaltjes met hun rood witte blok maakte het vrij simpel om de goede route te vinden, al is het zonder het boekje echt beslist niet te doen. In de nieuwe wijk Roomburg kwam ik nog langs prachtige volkstuintjes. Het kan niet anders dan dat daar iemand elke dag trouw water komt geven, het zag er superfris uit en het was door de vele bloemen heel kleurrijk. Achteraf jammer dat ik daar geen foto heb gemaakt en even later wel van het hele gele, doodse grasveld met houten (Romeins aandoende) wachttorens. Het was er verlaten en ik vroeg me echt af wat nou de bedoeling van dit veld zo midden in een woonwijk was.

Ik belandde nog ergens midden in een feest bij een clubgebouw in de wijk Roomburg. Erg fijn want zij hadden èn een toilet waar ik even gebruik van mocht maken en een kraan met heerlijk koud water om mijn inmiddels lege flesje te vullen. De rest van Roomburg vond ik persoonlijk vooral lelijk en ik was dan ook blij dat ik al snel weer in het groen terecht kwam. Gelukkig was het inmiddels laat genoeg om geen last te hebben van de wielrenclub die in het groen een parcours heeft liggen en heb ik daar lekker gewandeld ondanks dat de vermoeidheid me echt parten speelde. Ik moet echt nog wel flink oefenen wil ik straks meerdaagse etappes kunnen lopen als ik met Sandra aan het Pieterpad begin!
Uiteindelijk kwam ik bij kilometer 24 uit en besloot ik daar mijn tocht voor vandaag te staken en ben ik vanaf de route de paar honderd meter naar station Leiden Lammenschans gelopen om daar de trein terug naar huis te nemen. De volgende etappe moet wachten tot het minder warm is. Ik ben goed bekend in het gebied wat ik dan moet overbruggen en dat is vooral veel weiland zonder beschutting, niet slim met deze temperaturen dus we wachten nog maar even.